هبة اللّه بن نما الحلّي ، توفّي ، و هو مناهز الثمانين ، و حمل من يومه إلى مشهد الحسين عليه السّلام و كان يوما عظيما ، رثاه الناس و رثاه ابن العلقمي - انتهى . محمّد بن جمهور الإحسائي گذشت در محمد بن ابى جمهور . محمّد بن جهم ( جهيم خ ) الأسدي « 1 » شيخ مفيد الدين . عالم صدوق فقيه ، شاعر وجيه ، اديب اريب . روايت مىكند از مشايخ محقّق ، مانند سيد فخار بن معد و غيره . و اين شيخ همان است كه ، وقتى كه خواجه نصير الدين طوسى - طاب ثراه - وارد حله شد و فقهاى حله نزد او جمع شدند از جناب محقّق پرسيد كه ، اعلم اين جماعت كيست ؟ فرمود : تمامى ايشان فاضل و عالم مىباشند و اگر يكى از ايشان مبرّز باشد در فنى ، ديگرى مبرّز است در فن ديگر . پرسيد : اعلم ايشان به اصولين كدام است ؟ محقّق اشاره كرد به والد علّامه ( سديد الدين يوسف بن المطهّر ) و به اين شيخ جليل ، و فرمود : اين دو اعلم اين جماعتند به علم كلام و فقه - الخ « 2 » . و علّامه در حق اين شيخ فرموده : و هذا الشيخ كان فقيها عارفا بالأصولين « 3 » . محمّد بن الحسن بن أبي الرضا السيد صفي الدين « 4 » العلوي البغدادي فاضل فقيه اديب شاعر جليل ، روايت مىكند از او ابن معيه و شهيد ، و از اشعار اوست قصيده‌اى كه در مرثيهء شيخ محفوظ بن و شاح فرمود : مصاب أصاب القلب منه و جيب - الأبيات « 5 » .

--> ( 1 ) . امل الآمل ، ج 2 ، ص 253 ( 2 ) . در صفحهء 577 همين كتاب ترجمه صاحب عنوان تكرار شده است . نيز ر . ك : امل الآمل ، ج 2 ، ص 253 ، 289 ؛ مع موسوعات رجال الشيعه ، ج 3 ، ص 446 ؛ روضات الجنات ، ج 6 ، ص 177 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، ( قرن هفتم ) ، ص 155 ؛ ريحانة الادب ، ج 7 ، ص 457 ؛ الكنى و الالقاب ، ج 3 ، ص 200 ( 3 و 4 و 5 ) . امل الآمل ، ج 2 ، ص 254